Na de afgelopen 3,5 jaar in Amerika gestudeerd te hebben, ben ik sinds 3 juni permanent terug in Nederland, afgestudeerd en wel. Het enige plan dat ik had – selectie doen voor de WKU23-acht – lukte beduidend sneller dan gedacht. In de afgelopen maand hebben we op het NK Groot gevaren en mochten we naar de World Cup in Poznan. Ook was het leuk om weer even in de kleine nummers te stappen. Tijdens het NK Groot in de skiff en afgelopen weekend bij de NSRF in de twee-zonder met nota bene mijn maatje uit Texas, Susan Temming.

Universum
Doordat we zoveel leuke dingen hebben gedaan met de selectie in zo’n korte tijd, is de overstap naar mijn leven hier heel soepel verlopen. Ik krijg van veel mensen de vraag hoe het is om weer terug te zijn, maar het voelt vooral alsof ik nooit ben weggeweest. Omdat ik me hier zo thuis voel, lijkt mijn leven in Amerika zich af te hebben gespeeld in een ander universum. Natuurlijk heb ik een ander referentiekader als het om training gaat en is het wennen in een nieuwe ploeg met nieuwe coaches, maar de stap naar Amerika was vele malen groter dan de stap terug naar Amsterdam.

Wederzijds vertrouwen
Zoals vermeld in voorgaande artikelen is naar mijn ervaring in Amerika de teamcultuur en de houding van de coaches daar grotendeels gebaseerd op wantrouwen. Omdat middelbare scholieren vaak een sport doen met als reden om binnen te komen bij een goede universiteit en om van de privileges te kunnen genieten die horen bij het atleet-zijn, is er een andere sfeer. Mensen doen daar niet een sport omdat ze het leuk vinden, ze doen die sport omdat het als noodzakelijk wordt geacht voor een goed CV. Het is fijn om weer terug te zijn in een milieu waar uit wordt gegaan van elkaars kunnen. Het wederzijds vertrouwen, niet alleen in de boot, maar ook op het land, is een verademing.

Militaristisch
We krijgen in de U23-acht veel eigen verantwoordelijkheden in vergelijking met mijn team in Texas. De eerste weken hield ik soms mijn hart vast als we het nonchalant hadden over even heen en weer rijden naar Polen met negen meiden, of het inladen van de container met al het benodigde materiaal voor Sarasota. In Texas was dit op militaire wijze georganiseerd, omdat alles binnen de strakke tijdslimieten moet, die opgelegd worden door de daarvoor opgerichte  instanties. Aangezien ik nu niets doe behalve roeien is het fijn om zonder geschreeuw in je oor een keer rustig de boot op te kunnen laden, al heeft het ook als gevolg dat alles wat minder snel gaat. Beide systemen werken en elk systeem heeft zo zijn voor- en nadelen.

Commando’s
Qua roeien is er ook een groot verschil tussen Texas en de U23-acht. We doen met die laatste boot veel complexere, diversere en technischere oefeningen dan in Texas. Het motto van mijn coach in Amerika was ‘just keep it simple’. Na de eerste paar trainingen in Amsterdam was ik vooral gesloopt omdat ik zo moest focussen op wat voor deel van de haal we nu weer uit elkaar aan het halen waren. Ook was ik het grootste deel van de Nederlandse commando’s vergeten, dus was ik elke keer verward als de stuurvrouw iets zei. Ik schaamde me echt te pletter na de eerste trainingen voor hoe ik overal naast zat te harken.

Holland Acht
Het is een gek idee om binnen twee maanden weer terug te gaan komen in het land dat ik net voor mijn gevoel ‘voor goed’ verlaten heb. Toch heb ik ook weer zin om een Amerikaans accent te horen en overal ijskoffie te kunnen slurpen. Gelukkig hebben we nog een kleine maand voordat we de races zullen varen in Florida. Doordat we op het NK Groot maar twee seconden achter de Holland Acht lagen, ben ik erg nieuwsgierig naar wat er deze maand nog kan gebeuren. We hebben een leuke, goede ploeg en ik ben heel benieuwd wat we neer kunnen zetten op het WK.

Foto’s: Ellen de Monchy

Floris haalt met Rondje Nederland 23.000 euro op

Floris haalt met Rondje Nederland 23.000 euro op

Twee maanden terug berichtten wij over de monstertocht die oud-Varsitywinnaar Floris von Bönninghausen zou gaan fietsen voor zijn zieke moeder en Alzheimer Nederland. Afgelopen weekeinde slaagde hij erin de 1500 kilometer langs de Nederlandse grenzen in een recordtijd...

Vlotverhalen: Balthasar

Vlotverhalen: Balthasar

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Wij spreken met Balthasar die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug!KenmerkenBalthasar is te herkennen aan zijn feloranje oproei jasje. Het is een van de...

Vlotverhalen: Frits

Vlotverhalen: Frits

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Wij spreken met Frits die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug. Open dagNa een open dag bij roeicentrum Berlagebrug was Frits verkocht. Hij was met zijn...

Vlotverhalen: Anna Mol

Vlotverhalen: Anna Mol

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Wij spreken met Anna Mol die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug. Het eerst wat Anna zei tijdens ons gesprek is “je kan het roeien zo gek maken als...

Even voorstellen: David Jonker

Even voorstellen: David Jonker

De trouwe lezer van de TopRow blog heeft zijn naam al eens voorbij zien komen; David Jonker. Normaliter neemt hij de interviews af, maar dit keer staat hij zelf in de spotlight. Ik sprak met de “meest veelzijdige werknemer” van onze organisatie. Wie als instructeur...

Even voorstellen: Louise van Giezen

Even voorstellen: Louise van Giezen

“Zwitserse klokje”Louise werkt nu twee jaar bij Toprow. Ze is ooit geïntroduceerd door de huidige hoofdinstructeur Merel. Zij kennen elkaar van het junior roeien bij KR&ZV het Spaarne. Louise was begonnen als junior wedstrijd roeister maar na 2 jaar vond ze het...

Vlotverhalen: de drie Musketiers

Vlotverhalen: de drie Musketiers

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Dit keer spreken wij drie dames die roeien bij Roeicentrum Berlagebrug. Dit vlotverhaal gaat over Lidwien, Marianne en Anneke. Lidwien is ooit begonnen...

Even voorstellen: Floris van de Ruit

Even voorstellen: Floris van de Ruit

Dit is Floris, een vrolijk, altijd lachende instructeur maar ook op een goede manier perfectionistisch. De geschiedenis van FlorisFloris is als peuter matroos begonnen met zeilen. Op 2 jarige leeftijd stond hij met een oranje reddingsvest om zijn nek klaar om de boot...

Vlotverhalen: Chris Berger

Vlotverhalen: Chris Berger

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Dit keer spreken wij met Chris Berger, die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug. RoemeniëEen lange tijd geleden was er een jongen van 14 jaar die wilde...

Vlotverhalen: Jacqueline

Vlotverhalen: Jacqueline

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Dit keer spreken wij met Jacqueline, die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug.  AvondvierdaagseJacqueline roeit nu zo’n zes jaar bij Roeicentrum...

Even voorstellen: Reinier Calkhoven

Even voorstellen: Reinier Calkhoven

Dit is Reinier, een spontane, bescheiden zeilinstructeur met gevoel voor humor. JongReinier is begonnen op 7-jarige leeftijd met zeilen. Voor de lezers die onbekend zijn met de leeftijd waarop je mag beginnen met optimist zeilen bij het Watersportcentrum. Bij het...

Welkom TopRow Melbourne

Welkom TopRow Melbourne

Midden in de chaos dat 2020 is, viert Toprow de opening van een nieuwe locatie in Melbourne, Australië. De eerste Australische roeiers zullen op 4 November te water gaan, 8 maanden na de origineel geplande opening van de locatie, wat helaas was uitgesteld door de...

Even voorstellen: Harriet Lowe

Even voorstellen: Harriet Lowe

Als je al een keer bij onze locatie in Londen hebt geroeid zal je haar vast herkennen, dit is Harriet. Sinds 2018 versterkt zij ons team, waar ze meteen in het diepe is gegooid vlak na de opening van onze Toprow Putney locatie.Wat begon als een zomerbaantje werd na...

Even voorstellen: Aster Verhagen

Even voorstellen: Aster Verhagen

Dit is Aster, een spontane, lieve en altijd vrolijke zeilinstructrice. Aster is een prachtig voorbeeld van een door het watersportcentrum opgeleide zeilinstructrice. Dit zal ik uitleggen. De moeder van Aster begon 13 jaar geleden met een Valk cursus bij het...

Vlotverhalen: Jeanine Zoet

Vlotverhalen: Jeanine Zoet

Jeanine is afgelopen september eindelijk begonnen met zeilen, geïnspireerd door haar opa vele jaren geleden. Haar late start komt doordat haar vader nooit heeft leren zeilen. Hierdoor is de sport nooit overgedragen. In deze semi-lockdown door Covid-19 was het tijd om...

NLroei start nieuwe RoeiBond

NLroei start nieuwe RoeiBond

Voor NLroei lezers komt het niet als een verrassing: het mediaplatform start een nieuwe RoeiBond.  De afgelopen maanden werd de berichtgeving op het populaire platform gedomineerd door aanvallen op het bestuur van de KNRB. Nu is de maat vol voor de redactie.  Beoogd...

Een guerrilla aanval op de Sporthallen

Een guerrilla aanval op de Sporthallen

Van de NKIR organisatie tot deelnemers of roei-partners, in deze blogreeks nemen wij een kijkje achter de schermen. Hoe wordt de NKIR voorbereid? Hoe ziet de NKIR eruit door hun ogen? Deze week praten wij met de voorzitter van de NKIR organisatie, Jesse Bergman. ...

Even voorstellen: Will Golding

Even voorstellen: Will Golding

Zoals zoveel mensen in onze sport, begon Will niet als roeier. In plaats daarvan beoefende hij naast crosscountry ook voetbal en rugby, "niet bijzonder goed", zoals hij het zegt. Na zijn eerste jaar aan de University of East London kwam hij tot de conclusie dat hij te...

Inclusiviteit in de roeisport

Inclusiviteit in de roeisport

Onlangs kwam in Amerika de film 'A most beautiful thing' uit. De roeiers uit deze documentaire trokken eind jaren ’90 als eerste Afro-Amerikaanse roeiteam van een middelbare school, veel bekijks bij roeiwedstrijden. Ook de Nederlandse roeiwereld is vrijwel geheel...