Er is nu een Holland8-huis. Thomas Doornbos, Boudewijn Röell en ik zitten in dezelfde boot en wonen nu ook in hetzelfde huis. Drie weken geleden zijn we verhuisd en tot op heden hebben we elkaar nog niet de schedel ingeslagen.

Tijdens een verhuizing vind je soms van die vergeten pareltjes. Zo ook drie weken geleden. Bladerend in een oud schoolschriftje las ik ineens: ‘toekomstplannen van Govert’. Het zijn de dromen van een 15-jarig jongetje dat pas een paar maanden roeit. Bij herlezing van dit bijna 10 jaar oude document drong zich bij mij de fundamentele vraag op: Als ik toen had geweten hoeveel inspanning het zou gaan vergen om te komen waar ik nu ben, had ik het dan nog steeds gedaan?

Ik moest lachen toen ik deze ‘Toekomstplannen’  las: ze tonen het pure, ongebreidelde positivisme van een kind:

·      Ik verbreek in 2012 op de ergometer het Nederlands record: 5:49.

(Toen nog op naam van Gerrit Jan Eggenkamp. Mijn pr. nu: 6:00.1, nog niet echt in de buurt…)

·      Ik win een gouden medaille in de dubbeltwee op het junioren WK in Beijing.

(Het werd brons in de vierzonder, komt in de buurt…)

·      In 2010 ga ik naar het WK in Nieuw-Zeeland.

(Ik hield erg van de Lord of the Rings-films die daar zijn opgenomen)

·      Op de Olympische Spelen in 2012 win ik slechts een bronzen medaille want ik ben nog jong.

(Hoe bescheiden…)

·      Op mijn 27e ben ik volgens de statistieken het sterkst en ga ik naar de Spelen van 2016 en win daar goud.

Over dat laatste zal ik even nog niks zeggen, maar alle andere punten zijn in ieder geval NIET GELUKT.

Ieder kind heeft dit soort dromen en houdt geen rekening met mislukkingen. Het kan alleen maar goed gaan. En dan wordt je ouder en ‘realistischer’ en stop je met die wilde dromen. Ik haat dat soort realisme: het is de snelste weg naar middelmaat. Maar wie mij een beetje kent, weet dat ik er lang over deed om me aan die middelmaat te ontworstelen. Na een redelijke juniorentijd, was het zes jaar lang aanmodderen in de subtop. En dat is lang, zeker als je mensen om je heen ziet slagen en jouw tijd voorbij vliegt. In die periode hoorde ik regelmatig een irritant innerlijk stemmetje:

Govert, ga eens normaal doen, lekker zuipen, achter de vrouwtjes aan, laat naar bed, misschien ook iets meer aan je studie doen? Ieder normaal mens houdt er na één, misschien twee jaar mislukkingen wel mee op. Waarom hield ik het vol? Destijds wees niets erop dat er een topsporter in dat 15-jarige ventje huisde: van nature lui, niet atletisch gebouwd, snel verleid tot dom vermaak. Wat doet iemand veranderen?

Vaak is dat terug te voeren op één cruciaal moment, soms een willekeurige beslissing. Bij mij was dat in de derde klas van het Barlaeus. Tijdens de gymnastiekles gingen we kennismaken met roeien op Willem III. Dáár, voor het eerst in een boot op de Amstel, voelde ik iets wat ik nooit eerder had gevoeld, wat ik niet aan anderen kon uitleggen, maar waar ik méér van wilde. Er waren daar mensen die blij met mij waren, vertrouwen in mij hadden en die wilden dat ik kwam trainen. En toen besloot ik: ik ga hier heel goed in worden! Vervolgens zette ik de ‘toekomstplannen’ zwart op wit.

De sport- en gedragswetenschappen doen veel onderzoek naar ontwikkeling van talent. Een belangrijke uitkomst daarvan staat bekend als ‘zelfregulatie’ of ‘zelfreflectie’:

Jezelf doelen stellen, een planning maken om die doelen te halen, ingrijpen wanneer je niet op koers ligt en nadenken over je eigen sterke en zwakke punten.

Sporters die dit nauwgezet doen, bereiken vaker hun doel. En het verbaast me hoeveel roeiers er zijn die dit niet doen, terwijl de voordelen overduidelijk zijn. Het opschrijven van je gedachten hierover blijkt een goed hulpmiddel, want je wordt je meer bewust van wat er nodig is om je doel te bereiken. Als 15-jarige, niet geremd door enige gedragswetenschappelijke kennis,  is dat enigszins per ongeluk gebeurd. Maar ‘not all goals are created equal’. Hoe kun je, naast ze opschrijven, je doelen nog effectiever realiseren?

De doelen die dat 15-jarige jongetje stelde, waren natuurlijk veel te hoog en niet ‘SMART’ opgesteld. Teleurstelling is het gevolg en afhaken dreigt. Een andere benadering kan dat voorkomen. Denk aan een boogschutter die weet dat de roos te ver staat en zijn boog niet krachtig genoeg is. Hij mikt daarom op een veel hóger doel, de pijl daalt en raakt alsnog de roos: een prachtige metafoor voor hoger mikken en alsnog op iets uitkomen waar je tevreden mee kan zijn. Dit zie je vaak gebeuren met ergometertesten.

Govert 4giverExtreem hoge doelen helpen ook nog op een andere manier. Kleine haalbare doelen zijn goed om je zelfvertrouwen op te krikken, maar brengen je niet ver. Bij topsport werkt het anders. Een extreem groot doel voor ogen houden, geeft een ander gevoel dan een klein succesje willen behalen. Vergelijk het dromen over 25 miljoen winnen in de Staatsloterij met het willen winnen van een leverworst in de jaarlijkse Verneukschotense dorpshuisbingo. Als een doel niet groot genoeg is, dan inspireert het niet. Daar verhef je je luie reet niet voor. Sterker nog, een ‘powerdoel’ geeft zó’n goed gevoel dat je iedere keer bereid bent er alles voor te doen en te laten. Het is echter niet dom kakelen ‘dat je natuurlijk voor goud gaat’, ook niet blind geloven in 10.000-urentheorieën of aanverwante sportclichés, maar je ambitie en daarop afgestemde trainingen intelligent zelfreguleren. Zo wordt een doel hét middel om je te motiveren en uiteindelijk realistisch.

Tien jaar later besef ik welke bruikbare ‘mental coaching’ mijn oude schriftje bevat. Mede dankzij de wetenschap weet ik dat het klopt: het juiste doel leidt vroeg of laat tot prestaties. Het geeft vleugels, zo houd je het vol. Het is een dikke vette wortel voor de neus van het paard dat blijft lopen, zonder te weten hoe lang het nog duurt voordat het die wortel gaat krijgen.

Gelukkig wist ik tien jaar geleden, toen ik de pen op papier zette, niet hoe lang het zou duren voordat ik ook maar aan de wortel mocht ruiken. Waarschijnlijk had dan het Holland8-huis nu niet bestaan. De enige zorg is nu dat we elkaars koppen heel laten en ons richten op het eerste ‘powerdoel’ in een nog lange reeks: het WK in Amsterdam.

600 km – 12 provincies – 24 uur: wat een tocht!

600 km – 12 provincies – 24 uur: wat een tocht!

Wat een tocht! 600 km in 24 uur langs alle 12 de provincies lijkt bijna onmogelijk. 90% van de mensen waaraan we dit vertellen gelooft niet dat je lichaam hier fysiek toe in staat is. Hierbij ons verhaal over de fantastische tocht ‘De Ronde van Nederland’. Dagen...

Lees meer
Vlotverhalen: Balthasar

Vlotverhalen: Balthasar

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Wij spreken met Balthasar die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug!KenmerkenBalthasar is te herkennen aan zijn feloranje oproei jasje. Het is een van de...

Lees meer
Vlotverhalen: Frits

Vlotverhalen: Frits

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Wij spreken met Frits die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug. Open dagNa een open dag bij roeicentrum Berlagebrug was Frits verkocht. Hij was met zijn...

Lees meer
Vlotverhalen: Anna Mol

Vlotverhalen: Anna Mol

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Wij spreken met Anna Mol die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug. Het eerst wat Anna zei tijdens ons gesprek is “je kan het roeien zo gek maken als...

Lees meer
Even voorstellen: David Jonker

Even voorstellen: David Jonker

De trouwe lezer van de TopRow blog heeft zijn naam al eens voorbij zien komen; David Jonker. Normaliter neemt hij de interviews af, maar dit keer staat hij zelf in de spotlight. Ik sprak met de “meest veelzijdige werknemer” van onze organisatie. Wie als instructeur...

Lees meer
Even voorstellen: Louise van Giezen

Even voorstellen: Louise van Giezen

“Zwitserse klokje”Louise werkt nu twee jaar bij Toprow. Ze is ooit geïntroduceerd door de huidige hoofdinstructeur Merel. Zij kennen elkaar van het junior roeien bij KR&ZV het Spaarne. Louise was begonnen als junior wedstrijd roeister maar na 2 jaar vond ze het...

Lees meer
Vlotverhalen: de drie Musketiers

Vlotverhalen: de drie Musketiers

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Dit keer spreken wij drie dames die roeien bij Roeicentrum Berlagebrug. Dit vlotverhaal gaat over Lidwien, Marianne en Anneke. Lidwien is ooit begonnen...

Lees meer
Even voorstellen: Floris van de Ruit

Even voorstellen: Floris van de Ruit

Dit is Floris, een vrolijk, altijd lachende instructeur maar ook op een goede manier perfectionistisch. De geschiedenis van FlorisFloris is als peuter matroos begonnen met zeilen. Op 2 jarige leeftijd stond hij met een oranje reddingsvest om zijn nek klaar om de boot...

Lees meer
Vlotverhalen: Chris Berger

Vlotverhalen: Chris Berger

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Dit keer spreken wij met Chris Berger, die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug. RoemeniëEen lange tijd geleden was er een jongen van 14 jaar die wilde...

Lees meer
Vlotverhalen: Jacqueline

Vlotverhalen: Jacqueline

In de rubriek ‘Vlotverhalen’ interviewen we elke keer iemand die geroeid of gezeild heeft bij een van onze locaties. Dit keer spreken wij met Jacqueline, die roeit bij Roeicentrum Berlagebrug.  AvondvierdaagseJacqueline roeit nu zo’n zes jaar bij Roeicentrum...

Lees meer
Even voorstellen: Reinier Calkhoven

Even voorstellen: Reinier Calkhoven

Dit is Reinier, een spontane, bescheiden zeilinstructeur met gevoel voor humor. JongReinier is begonnen op 7-jarige leeftijd met zeilen. Voor de lezers die onbekend zijn met de leeftijd waarop je mag beginnen met optimist zeilen bij het Watersportcentrum. Bij het...

Lees meer
Vladimir Putin verrassende winnaar online NKIR

Vladimir Putin verrassende winnaar online NKIR

Tijdens de online NKIR heeft Vladimir Putin uit Moskou bij de zware mannen de snelste tijd neergezet. Dit tot grote verbazing van de internationale sportwereld. Door Covid-19 was de organisatie van de NKIR dit jaar gedwongen om de wedstrijd online te organiseren...

Lees meer
Welkom TopRow Melbourne

Welkom TopRow Melbourne

Midden in de chaos dat 2020 is, viert Toprow de opening van een nieuwe locatie in Melbourne, Australië. De eerste Australische roeiers zullen op 4 November te water gaan, 8 maanden na de origineel geplande opening van de locatie, wat helaas was uitgesteld door de...

Lees meer
Even voorstellen: Harriet Lowe

Even voorstellen: Harriet Lowe

Als je al een keer bij onze locatie in Londen hebt geroeid zal je haar vast herkennen, dit is Harriet. Sinds 2018 versterkt zij ons team, waar ze meteen in het diepe is gegooid vlak na de opening van onze Toprow Putney locatie.Wat begon als een zomerbaantje werd na...

Lees meer
Even voorstellen: Aster Verhagen

Even voorstellen: Aster Verhagen

Dit is Aster, een spontane, lieve en altijd vrolijke zeilinstructrice. Aster is een prachtig voorbeeld van een door het watersportcentrum opgeleide zeilinstructrice. Dit zal ik uitleggen. De moeder van Aster begon 13 jaar geleden met een Valk cursus bij het...

Lees meer
Vlotverhalen: Jeanine Zoet

Vlotverhalen: Jeanine Zoet

Jeanine is afgelopen september eindelijk begonnen met zeilen, geïnspireerd door haar opa vele jaren geleden. Haar late start komt doordat haar vader nooit heeft leren zeilen. Hierdoor is de sport nooit overgedragen. In deze semi-lockdown door Covid-19 was het tijd om...

Lees meer
Laat het lichte roeien niet dood bloeden!

Laat het lichte roeien niet dood bloeden!

Het lijkt inmiddels definitief: het lichtgewicht roeien wordt door het IOC geschrapt van de olympische kalender. Binnen het Nederlandse (studenten)roeien is het sinds dat deze aankondiging in 2016 werd gedaan opmerkelijk stil gebleven. Ik vroeg me dan ook af: wordt er...

Lees meer
NLroei start nieuwe RoeiBond

NLroei start nieuwe RoeiBond

Voor NLroei lezers komt het niet als een verrassing: het mediaplatform start een nieuwe RoeiBond.  De afgelopen maanden werd de berichtgeving op het populaire platform gedomineerd door aanvallen op het bestuur van de KNRB. Nu is de maat vol voor de redactie.  Beoogd...

Lees meer
Een guerrilla aanval op de Sporthallen

Een guerrilla aanval op de Sporthallen

Van de NKIR organisatie tot deelnemers of roei-partners, in deze blogreeks nemen wij een kijkje achter de schermen. Hoe wordt de NKIR voorbereid? Hoe ziet de NKIR eruit door hun ogen? Deze week praten wij met de voorzitter van de NKIR organisatie, Jesse Bergman. ...

Lees meer
Even voorstellen: Will Golding

Even voorstellen: Will Golding

Zoals zoveel mensen in onze sport, begon Will niet als roeier. In plaats daarvan beoefende hij naast crosscountry ook voetbal en rugby, "niet bijzonder goed", zoals hij het zegt. Na zijn eerste jaar aan de University of East London kwam hij tot de conclusie dat hij te...

Lees meer
Inclusiviteit in de roeisport

Inclusiviteit in de roeisport

Onlangs kwam in Amerika de film 'A most beautiful thing' uit. De roeiers uit deze documentaire trokken eind jaren ’90 als eerste Afro-Amerikaanse roeiteam van een middelbare school, veel bekijks bij roeiwedstrijden. Ook de Nederlandse roeiwereld is vrijwel geheel...

Lees meer