[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”3.22″][et_pb_row _builder_version=”3.25″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.25″ custom_padding=”|||” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text _builder_version=”4.5.3″ hover_enabled=”0″ z_index_tablet=”500″]<\/p>\n
De Zuid-Afrikaan Kevin Bisseker (60) volgde zeventien jaar geleden de iconische bootsman Cor Splinter op bij De Hoop. Net als zijn voorgangers in deze serie wil hij zo lang mogelijk op deze plek blijven werken.<\/p>\n
Het is een terugkerend patroon. Bootsmannen die gelukkig zijn in hun vak en de vrijheid die ze roemen in hun afgebakende ruimte van hun eigen werkplaats. Kevin ontvangt me dan ook met koffie uit een uitstekend apparaat en steekt er zelf een sigaartje bij op. \u201cIk kan hier heerlijk werken, lekker met de radio aan. Het voelt een beetje alsof het van mij is. Zo ben ik enige die weet waar alles ligt.\u201d<\/p>\n
Apartheid<\/strong> Inboorlingen<\/strong> Stoffeerder<\/strong> De Amstel<\/strong> Splinter<\/strong> Surfboard<\/strong> Onhandig<\/strong> Waterpompen<\/strong> Skiffen<\/strong> [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=”3.25″ z_index_tablet=”500″][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.25″ custom_padding=”|||” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_divider _builder_version=”3.19.12″][\/et_pb_divider][et_pb_image src=”https:\/\/www.toprow.com\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/RJMieden_Ads_InstructeursGezocht.gif” url=”http:\/\/www.thesportssociety.nl” url_new_window=”on” align_tablet=”center” align_phone=”” align_last_edited=”on|desktop” _builder_version=”4.5.3″ hover_enabled=”0″ z_index_tablet=”500″][\/et_pb_image][et_pb_divider _builder_version=”3.19.12″][\/et_pb_divider][et_pb_blog fullwidth=”off” posts_number=”3″ include_categories=”226″ show_more=”on” show_date=”off” show_categories=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”3.22.7″ z_index_tablet=”500″][\/et_pb_blog][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De Zuid-Afrikaan Kevin Bisseker (60) volgde zeventien jaar geleden de iconische bootsman Cor Splinter op bij De Hoop. Net als zijn voorgangers in deze serie wil hij zo lang mogelijk […]<\/p>\n","protected":false},"author":135,"featured_media":50401,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","content-type":"","footnotes":""},"categories":[15,110],"tags":[],"class_list":["post-50400","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-achtergrond","category-bootsmannen"],"acf":[],"yoast_head":"\n
Kevin heeft een bijzonder levensverhaal. Als jongen van 23 verlaat hij Zuid-Afrika om onder de dienstplicht uit te komen. \u201cHet was los van de prachtige natuur een compleet verpest land met de apartheid. Daar wilde ik niet actief aan meewerken. Ik ben net op tijd vertrokken. Terwijl ik onderweg was naar Johannesburg voor mijn vlucht, viel bij mijn ouders de brief op de mat dat ik mij bij het leger moest melden.\u201d<\/p>\n
V\u00f3\u00f3r zijn vertrek kent hij echter nog een fijne tijd in zijn geboorteland. \u201cIk ben opgegroeid in het Oosten waar amper toeristen komen. Als zoon van een groothandelaar in bonen, rijst en groente had ik niets te klagen. Na mijn middelbare school heb ik drie maanden met vrienden in een bestelbusje van hem in het oerwoud tussen de inboorlingen geleefd. Prachtig was dat. Koken op zelf gemaakt vuur en surfen aan de kust.\u201d
Flodder<\/strong>
Toevallig gaat de goedkoopste vlucht vanuit Zuid-Afrika naar Nederland. Maar daar vestigen, lukt mede vanwege VISA-problemen niet meteen. \u201cIk ben op allerlei plekken geweest. Van strandwerk in Griekenland tot baantjes in Engeland, waar ik nog ben opgepakt voor illegaal werken. Via een meisje dat ik leerde kennen in Griekenland kwam ik weer in Nederland terecht. Ze was nog jong en woonde in de Jordaan. Haar vader was Sjakie uit Flodder.\u201d<\/p>\n
De relatie zorgt ervoor dat hij zich eind jaren \u201980 permanent in Nederland wil vestigen. Dat betekent twee jaar wachten totdat hij een paspoort kan krijgen. \u201cIk ben een tijd stoffeerder in de RAI geweest, een verschrikkelijke baan. Toen ik eindelijk Nederlander was geworden, kon ik mijn eigen klusbedrijf beginnen. Ik deed van alles, van het timmeren van bedden tot loodgieterswerk. Maar mijn bedrijf lag wel steeds stil als ik jaarlijks een maand naar Zuid-Afrika ging om familie te bezoeken.\u201d<\/p>\n
Een unieke gelegenheid om in loondienst en bijvoorbeeld ook vakantiegeld te krijgen en pensioen op te bouwen te gaan werken, doet zich voor als hij een keer met een klant naar De Amstel gaat voor een proefles roeien. Een sport die hij op zijn middelbare school zeer actief had beoefend. \u201cIk zag daar de bootsman bezig en zei meteen: \u2018dat lijkt me nou perfect werk voor mij\u2019. De klant zag niet veel later in het bondsblad Roeien een vacature voor De Hoop en wees mij erop.\u201d<\/p>\n
Hij valt in de smaak en wordt de opvolger van Cor Splinter, de alom gewaardeerde bootsman die maar liefst 47 jaar werkte bij de chique vereniging aan de Weesperzijde. \u201cHet was lastig in zijn voetsporen te treden. Het was een enorme vakman. En dan woonde hij ook nog eens op De Hoop. We hebben de eerste zes weken samen gedaan om mij in te werken. Je kan je voorstellen hoe dat gaat met twee eigenzinnige mensen in een kleine ruimte. Dat knetterde nog wel eens.\u201d<\/p>\n
Het lukt Kevin echter snel het vak zich eigen te maken en zich een plek te verwerven. \u201cOmdat ik al een roeiverleden had, had ik wel een voorsprong. En in Zuid-Afrika had ik ook al eens zelf een surfboard gemaakt. Uit een magazine over Epoxy heb ik geleerd hoe ik zo goed mogelijk kunststofboten kon repareren. Het fijne van dit werk is dat vrijwel niemand weet wat fout is. Dat gaf mij de ruimte om te experimenteren. Hulp heb ik zodoende niet enorm hoeven zoeken.\u201d<\/p>\n
Geliefd is de bootsman uiteraard niet altijd op zo\u2019n grote vereniging. \u201cMet veel mensen kan ik goed opschieten, maar sommige leden vinden mij te streng. Maar ja, ik wil gewoon schade voorkomen. Soms is het dweilen met de kraan open als je ziet hoe mensen een boot tillen en in de stelling leggen. De mensen hier zijn natuurlijk heel hoog opgeleid, maar de handigheid ontbreekt vaak.\u201d<\/p>\n
Met het bestuur heeft hij een fijne samenwerking. \u201cHet wisselt een beetje per persoon. De materiaalcommissaris van nu zit er bijvoorbeeld behoorlijk bovenop. Wekelijks stuur ik hem een lijst van zaken die ik wil doen. Dat vind ik geen enkel probleem, zolang er maar ruimte is voor dingen die spontaan moeten gebeuren. Net was ik bijvoorbeeld ook bezig met de waterpompen uit de kleedkamer die stuk zijn. Dat komt er dan bij.\u201d<\/p>\n
Hij blijft het werk het liefst doen totdat het vanwege leeftijd niet meer lukt. \u201cIk heb weinig pensioen opgebouwd dus ga graag nog ruim tien jaar door. Daarnaast vind ik het echt een eer om te werken bij zo\u2019n grote en koninklijke vereniging. Ik ben nog steeds iedere dag dankbaar dat ik hier terecht ben gekomen.\u201d Extra voordeel is dat hij ondertussen ook zelf kan roeien. \u201cIk heb hier geleerd te skiffen. Ik mag wekelijks wat kwartiertjes opsparen. Dat ga ik vroeg in de ochtend. Je hoofd even vrij maken van alle nare gedachtes die iedereen soms wel eens heeft. Dat kan niet beter dan met roeien.\u201d<\/p>\n