[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”3.22″][et_pb_row _builder_version=”3.25″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.25″ custom_padding=”|||” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text _builder_version=”3.27.4″]De trend is al een paar jaar zichtbaar. Steeds meer talentvolle roeiers vertrekken na hun juniorentijd naar Amerika om daar met een sportbeurs te gaan studeren en te roeien. Toprow sprak met drie van hen, ieder in een ander jaar vertrokken en allen naar verschillende universiteiten. Wat trekt ze, is er een verschil in roeicultuur en hoe combineren ze het met hun ambities in Nederland?<\/p>\n
\u201cIk ging vooral voor de ervaring. Het is natuurlijk best wat om als je net van de middelbare school bent naar de andere kant wereld te gaan\u201d, vertelt Maarten Hurkmans, die in 2015 met de Junioren Holland Acht goud won in Rio de Janeiro en vervolgens vertrok naar de University of California. \u201cDaarom twijfelde ik ook sterk. Toproeier Niki van Sprang, die als een van de eerste Nederlanders daar ging roeien en studeren, heeft me erg geholpen. Hij heeft me het laatste zetje gegeven.\u201d Hurkmans wijst erop dat het voordeel van roeien is dat je meteen in een groep zit. \u201cIk werd in huis geplaatst met een aantal van deze jongens, dat helpt ook.\u201d<\/p>\n
Oostkust – Westkust<\/strong> Bart Roovers die als 19-jarige nog bijna in de olympische lichte vier-zonder van 2016 belandde, deed het anders en koos vanwege zijn studie Natuurkunde voor een universiteit aan de oostkust die minder hoog stond aangeschreven. \u201cIk wil straks ook een goed diploma hebben. Daarnaast had ik een goed gevoel bij de coach van Pennsylvania. Dat merken we nu want we winnen inmiddels wedstrijden van concurrerende universiteiten zoals Cornell, dat gebeurde eerder niet.\u201d<\/p>\n Competitie<\/strong> Beide Leidenaren roemen de begeleiding. \u201cEr is bijvoorbeeld altijd een mentor beschikbaar die je helpt bij het plannen van colleges en tentamens. Als sporter heb je voorrang bij het inschrijven op collegetijden en we hebben een enorme dining-hall<\/em> waar altijd meteen na onze training een maaltijd klaarstaat. Dat is in Nederland onmogelijk. Onze coach in Nederland, Willem Jan de Widt, probeert dat richting een toernooi wel te doen door zelf voor ons te koken\u201d, aldus Roovers.<\/p>\n Collectief<\/strong> Nederland<\/strong> De trend is al een paar jaar zichtbaar. Steeds meer talentvolle roeiers vertrekken na hun juniorentijd naar Amerika om daar met een sportbeurs te gaan studeren en te roeien. Toprow […]<\/p>\n","protected":false},"author":135,"featured_media":49717,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","content-type":"","footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-49716","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-achtergrond"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nEenzelfde verhaal heeft Gert Jan van Doorn, die vorig jaar werd gescout door de grote concurrent, de University of Washington, net als \u2018Cal\u2019 aan de westkust, alleen 1300 kilometer noordelijker gelegen. \u201cHet is een combinatie van interesse die ze in je hebben en wat voor indruk zij maken. Ik ben eerst een weekeinde langs gegaan om te kijken hoe alles was. Je mag zelfs je familie meenemen, allemaal betaald door de universiteit\u201d, zegt hij. Vooral Washington en California zetten sterk in op het binnenhalen van het beste talent.<\/p>\n
\nHet grote verschil met Nederland zit er volgens de jongens vooral in hoe er getraind wordt. \u201cAlles is vooral veel groter en dat werkt motiverend\u201d, vertelt Roovers, die in Leiden gewend was in een klein clubje te trainen. Volgens Van Doorn is het voordeel daarvan dat er meer competitie is. \u201cJe wordt ook steeds gewisseld, eigenlijk is alles een wedstrijd. Fysiek word je behoorlijk gehard. In Nederland traint niemand om 5:30u \u2019s ochtends, voor ons is dat normaal. Je zou het niet zeggen maar soms kan ik die ochtenden op ons grote meer met opkomende zon zelfs waarderen.\u201d Al het trainen heeft resultaat. Alle drie verbeterden hun persoonlijk record op de ergometer met tien tot vijftien seconden verschil. Van Doorn deed dat zelfs in \u00e9\u00e9n jaar.<\/p>\n
\nHurkmans noemt nog een ander belangrijk verschil. \u201cAlles draait daar om het collectief, hier in Nederland is coaching veel meer op het individu gericht. Met veel meer aandacht op techniek en met veel meer nuance. Ik heb hier nog nooit een juniorencoach horen zeggen dat ik harder moest trappen. Men gaat er vanuit dat je dat van jezelf wel doet. Dat vind ik op zich goed, maar ik denk wel dat ik in Amerika mentaal een stuk sterker ben geworden.\u201d De roeier van Hemus uit Amersfoort vindt de combinatie van beiden perfect. \u201cNederland is echt een technische leerschool en ik ben ook niet bang dat kwijt te raken als ik naar Amerika ga. Onze coach daar is ook vrij pragmatisch, die vindt het fantastisch als ik beter roei als ik terugkom.\u201d<\/p>\n
\nOndanks dat de \u2018Amerikanen\u2019 pas begin juni klaar zijn met het seizoen, kunnen ze het momenteel goed combineren met hun ambities om voor Nederland te roeien. Hurkmans roeit deze zomer zelfs al in de Holland Acht. \u201cWe hebben het geluk dat de huidige bondscoaches erg meedenkend zijn en ons de kans hebben gegeven zomaar in te stappen. Dat had ook anders gekund.\u201d Roovers en Van Doorn werden op hun beurt geselecteerd voor de acht voor de wereldkampioenschappen onder 23 jaar. \u201cDat was echt een meevaller, als dat niet was gebeurd was het ook geen ramp geweest. Ik wil absoluut doorgroeien richting de top, maar als ik straks na een studie van vier jaar terugkom, heb ik nog alle tijd de Olympische Spelen te halen\u201d, stelt Van Doorn. Roovers knikt instemmend.[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"